In plaats van een commentaar op rumoerige tijden te geven, houdt Verhelst zich bezig met de beeldcultuur van de moderne tijd. Een cultuur waarin feit en fictie elkaar zijn gaan overlappen. Doordat elke gebeurtenis meteen verdwijnt in de mallemolen van de media (tv, film, internet, mobiele telefonie) is eeuwig onduidelijk wat de werkelijkheid nu eigenlijk is. Verhelst laat zijn postmoderne thriller door zo'n zwaarwichtige insteek echter niet lamleggen, maar neemt het heel natuurlijk in zijn boek op. Zwerm leest namelijk als een blockbuster. Door de vorm (de verteller laat zijn oog razendsnel als een camera over alles heen scheren en er wordt gebruik gemaakt van parallelle montage), de beschreven scènes (vaak opgebouwd uit filmcliché's), maar ook door expliciete verwijzingen ("Een stem zegt: 'Stilte op de set! Camera! Actie!'", waarna het boek van start gaat).
Pixels"Je zapt en je zapt en de wereld valt steeds sneller in beelden uiteen", is in dat verband een veelzeggend citaat. Mensen zijn niet langer opgebouwd uit moleculen, maar uit pixels. Tekenend is bijvoorbeeld dat politieke demonstraties niks authentieks hebben, maar hun vorm ontlenen aan beelden die iconen zijn geworden: er worden bloemen in geweerlopen gestoken, iemand verspert met zijn lichaam pontificaal de weg van een Hummer alsof het een tank is op het Plein van de Hemelse Vrede, een man steekt zichzelf in de brand, terwijl hij in de lotushouding zit.
Verschillende personen proberen in het woeden van deze wereld hun hoofd boven water te houden. Abel, een briljant computerprogrammeur; Angel, een oorlogsveteraan die onoverwinnelijk is in zwerversgevechten; Mister V, de doorspeler van Israëlische regeringsgeheimen; Meneer J of H, een handelaar in angst; Pearl, een mysterieuze pianiste; dokter Goldstein, arts en geheim piloot van een gevechtshelikopter; Rimbaud, een maniakale videokunstenaar. Het zijn stuk voor stuk typische Verhelstpersonages: ongrijpbare sprookjesfiguren.
Zwerm trekt je, net als Verhelsts eerdere werken, mee in zijn razende vaart. Verhelst kan dat effect als geen ander bewerkstelligen. De eigenzinnigheid van de schrijver wordt de lezer vol in het gezicht gewreven, daar moet je tegen kunnen. Maar de Vlaming kan proza schrijven dat tegelijk vlot én rijk is. Bovendien gaat hij vormexperimenten aan zoals weinigen dat doen. De machine mag dan een enkele keer haperen, mag dan niet zo vlekkeloos functioneren als in Tongkat, Peter Verhelst lezen blijft een uiterst opwindende bezigheid.
| |||
| Naast de Boekenbeurs organiseert Boek.be nog tal van andere promotieacties. U vindt hierover meer informatie op www.boek.be. |
Geen opmerkingen:
Een reactie posten