Het spiegeltje.
Er was eens lang geleden
een boertje werkzaam en tevreden
hij was niet meer zo jong van jaren
en ietwat pover in zijn haren
aan weelde was hij niet gewend
een spiegel had hij nooit gekend.
Maar eens toen hij aan het spitten was
vond hij een aardig stukje glas
het zat onder het vuil en het zand
hij nam het in zijn vereelde hand
en veegde het aan zijn broekspijpen af
hij keek er naar en stond paf.
Mien vader zei hij sapperloot
die is al zoveel jaren dood
mien vader ach,hij is et hij kiekt mien aan
hoofdschuddend stak hij het in zijn zak
ik bekiek et thuus op mien gemak.
Maar telkens keek hij er weer naar
en hij begon te overleggen
wat zijn vrouw daar van zou zeggen
ze was zo bazig zijn Katrien
ze zou hem uitlachen misschien.
Omdat hij daar zo bang voor was
verborg hij het onder zijn matras
maar telkens liep hij er weer heen
mien vader zei hij dan tevreen
dat wekte argwaan bij zijn vrouw.
En toen hij eens de deur uit was
toen zocht ze en vond het stukje glas
wat moet die daarmee peinsde zij
hier moet iets niet in orde zijn
Ze keerde het om en keek en keek
en raakte toen geheel van streek
daar heb je het ik dacht het wel
er zit een andere vrouw in `t spel
mijn man hij heeft geen hart in `t lijf
hoe houd hij van zo`n lelijk wijf !!!!!!!!!!!!!!
Geen opmerkingen:
Een reactie posten