zondag, augustus 02, 2009

toeschouwen...

Raakvlakken; in Kunst zijn blikvangers, de toeschouwer wordt tot een spel uitgenodigd. Waaruit grensverleggers volgen.
Media is onze god in die zin dat ze ons nieuwe kennis en structuur bij brengt met een plafon en bron van vrijheid van meningsuiting. Het spel van de open gedachten negeren is een reuze grote beperking(moslims). In je kleine wereld met gelimiteerde structuren doet je aan water trappen. Voor je plaatselijke god. (orde gedacte) die structuur vraagt van zijn discipelen(volgelingen) hun creativiteit wordt aan banden gelegd hun vrijheid is de regels verfijnen. Tot ze overbodig worden (in hoger kader)
En andere orde de eter verrijken.'
Denktanks bepalen het beleid en richting. De observatie (het vastgestelde feitenmateriaal) geeft ze voer. Er zijn duizenden cellen die op hun beurt de media feiten geven.
Moment opnames; zijn geduldig in het spel van het geheel (ze bezitten een eigen waarheid, hoe klein of groot is perceptie)

zondag, september 14, 2008

Klaar met Jezus


Klaar met Jezus



Al heel lang koestert filmmaker Paul Verhoeven een fascinatie voor Jezus. Hij wilde een film over hem maken, maar komt nu met een boek over Jezus in de rol van strijdbare woordkunstenaar. ‘Hij was geen lieverdje.’
VergrotingVergroting
Paul Verhoeven (ANP)

Er was een dag waarop Paul Verhoeven zich liet overweldigen door de Heilige Geest. Hij was 27 jaar. Hij had net een veelbelovend filmproject voortijdig zien stranden, twijfelde aan zijn toekomst als filmmaker en had, tegen alle bedoelingen in, zijn vriendin zwanger gemaakt. Hij stond bij de tramhalte, kreeg een stichtelijke folder in de handen gedrukt en vond zichzelf een paar dagen later terug in het zaaltje van de Pinkstergemeente aan het Kamperfoelieplein in Den Haag.

Om hem heen waren mensen aan het dansen, aan het jubelen en onverstaanbare kreten aan het slaken. Hij voelde de aanwezigheid van Jezus en het neerdalen van de Heilige Geest, zou hij later verklaren – het had maar een haartje gescheeld, of hij had zich ter plekke laten overhalen om in Afrika het evangelie te gaan prediken.

Zo’n scène, dunnetjes overgedaan in zijn film Spetters (1980) en naderhand ook uitvoerig beschreven in zijn biografie, tekende Verhoevens vatbaarheid voor het onzegbare en het onbegrepene. Het had ook te maken met zijn fascinatie voor de figuur Jezus, over wie hij graag een film zou maken – al was het maar vanwege de volstrekte ongeloofwaardigheid van diens karakter in de films waarin hij tot dusverre was opgevoerd.

Boek
Stand van zaken op een zonovergoten herfstochtend in 2008: Paul Verhoeven heeft zijn boek Jezus van Nazaret deze week gepresenteerd en laat weten dat die film er van hem niet meer zo nodig hoeft te komen. Hij is nu eigenlijk wel klaar met Jezus, zegt hij zonder enige aarzeling, energiek hoppend op het puntje van het bankstel in zijn Amsterdamse hotelkamer.

Sinds hij zich in de jaren tachtig aanmeldde bij het Jesus Seminar, een vooraanstaand Amerikaans genootschap van Jezus-vorsers, heeft hij het doen en laten van de veronderstelde messias honderden keren tegen het licht gehouden, omgedraaid en binnenstebuiten gekeerd. Het was de scenarist Gerard Soeteman, zijn oude vriend, die hem een jaar of acht geleden aanraadde zijn gedachten erover eerst maar eens op papier te zetten. ‘En toen ik dat deed, bleek dat ik er eigenlijk geen scènes in zag, in het leven van Jezus.’ Heel veel woorden, maar geen film.

Evengoed rest de vraag wat er overblijft van Jezus als je hem, zoals Verhoeven decennialang heeft gedaan, stript tot op het bot en ontdoet van alle ruis (‘spin’, noemt Verhoeven het liever, vanwege de politieke bijbetekenis) die in de loop van de eeuwen is opgetreden in Jezus’ levensverhaal zoals dat – in de eerste plaats in de Bijbel – is overgeleverd. Een woordkunstenaar, zegt Verhoeven gedecideerd: voor alles was Jezus een begaafde woordkunstenaar. ‘Zijn parabels, zijn hyperbolen: waar moet je die mee vergelijken? Céline, Dostojevski? Met zijn verhalen moet hij destijds een ongelooflijke indruk hebben achtergelaten.’

Militante man
Daarnaast, zegt Verhoeven, was Jezus ook een buitengewoon militante man, ‘iemand die overal fel tegen inging, zichzelf daarbij niet spaarde, en gigantische risico’s heeft gelopen die hem uiteindelijk ook te gronde hebben gericht’. Hij verwijst naar de woorden van Nietzsche, die veronderstelde dat Jezus’ boodschap hem, vertaald naar de alledaagse werkelijkheid van de tweede helft van de 19de eeuw, zonder twijfel ‘in Siberië had doen belanden’.

Dus Jezus was zonder meer provocerend, zegt Verhoeven. ‘Niet vanwege zijn provocaties zelf, maar omdat hij de dingen anders zag dan zijn tijdgenoten, en die mening met grote kracht en met veel talent naar voren bracht. Daar zaten de Joden helemaal niet op te wachten. Dus in dat opzicht was Jezus toch ook een soort Martin Luther King.’

Verhoevens zienswijze, die hij in de jaren negentig voor het Jesus Seminar vervatte in een reeks papers, kon niet altijd op een warm onthaal rekenen van de wetenschappers die eveneens deel uitmaakten van het gezelschap. Dat hoefde ook niet, zegt Verhoeven – aanvankelijk had hij zich alleen maar bij het genootschap gevoegd omdat hij onderzoek wilde verrichten voor een film. Maar algauw veranderde hij van toehoorder in deelnemer.


Jesus Seminar

In zijn door Rob van Scheers geschreven biografie, waarvan later deze maand een herziene uitgave verschijnt, is te lezen hoe Verhoeven zich voorstelt aan Robert W. Funk, de in 2005 overleden medeoprichter van het Jesus Seminar. De filmmaker vertelt de theoloog bezig te zijn met research voor een film over Jezus – of de professor misschien wat tips heeft. Funk overhandigt Verhoeven een pittige literatuurlijst vol vuistdikke wetenschappelijke werken, in de veronderstelling dat de regisseur daar zijn tanden op stuk zal bijten. Belt Verhoeven hem een paar weken later op: prima boeken hoor, hebt u soms nog meer suggesties?

Die vasthoudendheid bezorgde Verhoeven in het genootschap al snel een plek als volwaardig deelnemer, met stemrecht. ‘Funk vond het een vreselijk leuk idee dat een cineast eerst écht grondig research wilde doen voordat hij een film ging maken. Maar dat ik uiteindelijk zo veel wist, heeft het idee van die film natuurlijk wel om zeep geholpen.’

Met plezier denkt hij terug aan de steeds terugkerende sessies tijdens de afsluitende diners, als de heren en dames hoogleraren zich na vier dagen congresseren overgaven aan ‘grappen over Jezus’ en gretig met Verhoeven discussieerden over de rolverdeling in zijn Jezusfilm. ‘Zelf had ik altijd Daniel Day-Lewis op het oog voor de hoofdrol, maar neem van mij aan dat jarenlang met veel lol over de invulling van de andere rollen is beraadslaagd.’

Amerikaanse invalshoek
Dat de collega’s van het seminar zich vaak niet konden vinden in zijn opvattingen, zit Verhoeven allerminst dwars. Hij vindt het begrijpelijk: ‘Zij waren toch ook bezig met de vraag: hoe kunnen we, ondanks onze vrijzinnige inslag, Jezus vandaag de dag nog verkopen? Dat is een beetje de Amerikaanse invalshoek. Ze zijn op zoek gegaan naar de Jezus die ze graag wilden: een beetje een liberale, moderne man, zonder gekkigheid, iemand die je rustig bij dat seminar kon uitnodigen, om er vervolgens op gedempte toon mee van gedachten te wisselen. Nou, ik zag toch een heel andere Jezus.’

Nog maar pas geleden werd dat verschil weer eens duidelijk, toen de cover voor zijn boek werd ontworpen. Er waren varianten met ‘zo’n heilige Jezus’: iemand die ‘omhoog kijkt naar het licht’, die aan het kruis hangt of met een kruis op zijn rug rond zeult. Maar het is een ets van Rembrandt geworden: Jezus drijft de geldwisselaars uit de tempel, een afbeelding waarop een briesende man met een karwats tekeergaat. Verhoeven wijst lachend naar zijn boek. ‘Kijk maar: Jezus was geen lieverdje.’

Hij beschouwt de verschijning van het boek wel als de afronding van een langlopende affaire, maar ziet daarin geen reden om bij de pakken te gaan neerzitten. Hij is net 70, maar heeft nog heel wat op zijn verlanglijstje staan. ‘Oké, ik ben lang bezig geweest met Jezus, maar ik heb ook dertig jaar gewerkt aan Zwartboek, mijn vorige film.’

Joanna's Passions
Hij kan het nog sterker vertellen:
met scenarist Soeteman en filmproducent Rob Houwer, zijn filmkompanen van het eerste uur, heeft hij de draad opgepikt van een ander project dat al sinds de jaren zeventig loopt: Joanna’s Passions, gesitueerd in München in de jaren twintig ten tijde van de opkomst van Hitler. Er is, ‘na menige valse start’, een rudimentaire versie van een script. Met Soeteman heeft hij er eerder dit jaar als een bezetene aan gewerkt, ‘ouderwets enthousiast, heel inspirerend’, elkaar opzwepend. ‘We zaten weer helemaal in hetzelfde viswater.’

En intussen heeft zijn fascinatie voor Jezus toch ook een nieuw richtpunt gevonden. Een paar jaar geleden kreeg hij een biografie van Jeanne d’Arc in handen. ‘Die vond ik altijd wat truttig. Maar nu niet meer.’ Hij ziet in haar geschiedenis parallellen genoeg met het leven van Jezus. ‘Hoe meer ik me erin verdiep, hoe vaker ik denk: al dat zwoegen op Jezus was een goede voorbereiding voor een film over Jeanne d’Arc. Maar misschien is het ook een bevlieging, het opvullen van een gat – dat kan ik nog niet beoordelen. Voorlopig houdt het me erg bezig.’

woensdag, februari 27, 2008

Er ontbreekt een komma in de wet!

BRUSSEL - Een vergeten komma in de wet over de rechtsplegings- vergoeding maakt voor de rechtzoekenden een wereld van verschil. De politiek grijpt in.
Van onze redacteur



Het lijkt een Belgenmop, maar het is pijnlijke werkelijkheid. Omdat er een komma ontbreekt in de wet over de rechtsplegingsvergoeding, betaalt een verliezer van een proces in sommige gevallen 1.200 euro in plaats van het 'sociale tarief' van 75 euro. Bijkomend element: de fout staat alleen in de Nederlandse tekst. In Franstalig België is er geen vuiltje aan de lucht.

Miljoenen kilo's Nederlands it-afval illegaal gedumpt


Miljoenen kilo's Nederlands it-afval illegaal gedumpt

- Per jaar wordt 120 miljoen kilo it-afval illegaal uitgevoerd naar ontwikkelingslanden. Het Nederlandse systeem voldoet niet aan Europese richtlijnen.

Dit blijkt uit een onderzoek (pdf) van adviesbureau CREM dat werd uitgevoerd in opdracht van Greenpeace. Volgens CREM wordt in de EU per jaar ongeveer 11 kilo aan bruingoed per persoon weggegooid. Bedrijven nemen een goede 7,5 kilo per persoon voor hun rekening. Volgens CERM zou het grootste gedeelte hiervan waarschijnlijk it-apparatuur zijn. Uit cijfers blijkt dat veel afval niet terecht komt bij officiële inzamelinstellingen.

Elektronica is lastig te recyclen doordat het veel schadelijke stoffen bevat, zoals bijvoorbeeld broomhoudende vlamvertragers. Het afbreken van it-afval is duur omdat de milieuregels in Nederland redelijk strikt zijn. In armere landen zijn deze regels vaak veel soepeler waardoor handelaren de oude computerapparatuur goedkoop kunnen dumpen. Volgens CERM heeft dit milieu- en gezondheidsproblemen tot gevolg.

Overheid ook in de fout

Volgens Greenpeace belandt zelfs een hoop overheidsapparatuur bij handelaren. Elektronica-afval zou worden afgegeven bij de Dienst Domeinen waar de harde schijf wordt vernietigd. Vervolgens zouden de apparaten niet verwerkt worden door een erkende verwerker maar verkocht worden aan handelaren.

Klik Hier!

Deze handelaren verkopen of exporteren de apparaten al tweedehands apparatuur zonder ze te testen of te repareren, stelt CREM. Daardoor wordt er nog steeds in strijd met de afvalstoffenwetgeving geëxporteerd. Het Europees netwerk voor handhaving van milieuwetgeving (IMPEL) heeft 21 procent van de elektronicatransporten als illegaal aangemerkt.

dinsdag, april 10, 2007

Geloven en wetenschap met haar op...



Het doel heiligt de middelen. Een een vage slechte bril met sterke beelden?????
Waarom, alle geschieden-nis op een lijn zetten.
De taal der woorden is zo, liquide, volgens de kontekst, achteraf een rode koort spannen heeft geen zin.
Licht...
Waarheid... Logica... Kennis... is één
trasparante eenheid, die men niet kan opsluiten.

Dan liever een boekje van Gerard Bodifée.



















De essentie over
weten


Weten is kennis hebben van de bekende en onbekende omgeving, door middel van eigen waarneming of overdracht van informatie. Kennis wordt opgeslagen in het geheugen.

Er kan sprake zijn van schijnweten, als de kennis in ons bewustzijn verandert door manipulatie van binnenuit of van buitenaf. Een voorbeeld hiervan is dat mensen die in de omgeving van een druk kruispunt woonden, ervan overtuigd waren dat ze een bepaald ongeluk hadden gezien, terwijl dat niet het geval was. Zij hadden zich uit de verhalen over het ongeval een levendig beeld gevormd.

___________________________________________________

Aandacht doet soms rare dingen met een mens, asosiatie's tussen linker en rechter helften wil ons nogal eens bedriegen. in dat wat waarheid is. Zonder be-wijzen wordt DE MENS er niet wijzer uit.








Nu is het aan u! Stuur uw Uitspraken of uw Absurd - Echt gebeurd verhaal per e-post naar de Rare van Ruvo Redactie en wij plaatsen uw relaas...

zaterdag, februari 10, 2007

Telepatie...<<


Gedachtenlezen met een hersenscan

vrijdag 9 februari 2007 15:52

Een team neurologen heeft een manier gevonden om de hersenen te scannen zodat iemands gedachten kunnen worden gelezen nog voordat hij er naar handelt.

Gedachtenlezen met een hersenscan

Het onderzoek, gepubliceerd in het tijdschrift Current Biology, maakt een begin met de verwezenlijking van weer een science-fiction fantasie: het afluisteren van andermans gedachten, bijvoorbeeld om een misdaad te voorkomen.


Voor het eerst zijn neurowetenschappers er in geslaagd een duidelijke relatie te leggen tussen hersenactiviteit, waargenomen met een geavanceerde hersenscan, en complexe gedachten, zoals het maken van een rekensom.

Voorspellen
De onderzoekers vroegen proefpersonen om van tevoren te beslissen of ze twee getallen zouden gaan optellen of aftrekken. Voordat de getallen verschenen ging hun brein door een zogeheten functionele MRI-scan, die kleine afwijkingen in de patronen van hersenactiviteit registreerde.

Software kon vervolgens met 75 procent zekerheid berekenen wat de proefpersoon zich had voorgenomen om met de getallen te gaan doen, een significante verbetering ten opzichte van de verwachte 50 procent.

Mind control
De techniek is nog ver verwijderd van het lezen van complexere gedachten, zoals het plan om een misdaad of terreuraanslag te plegen, maar de ontwikkelingen in de neurowetenschap gaan razendsnel. Afgelopen jaar slaagden Japanse onderzoekers erin een robothand te laten besturen door de registratie van hersenactiviteit.

In de Britse krant The Guardian waarschuwt onderzoeksleider John-Dylan Haynes alvast voor de mogelijke ethische problemen. 'Deze technieken woren ontwikkeld en we hebben een ethisch debat nodig over de implicaties, zodat we niet op een dag worden verrast en overvallen door wat ze kunnen doen.'

zondag, oktober 15, 2006

Telenet Forum



In de liefde is het "waarom" te veel.
Het is...
dansen ...,

Je laten gaan op je gevoel . Heerlijk één met... de muziek.,.

(ondernemingsplan) een analyse is een specifieke geschiedenis uiteen halen om..
het te (be)heersen.